کاش می شد خالی از تشویش بود

                                                   برگ سبزی تحفه ی درویش بود

  کاش تا دل می گرفت و می شکست

                                                  عشق می آمد کنارش می نشست

  کاش با هر دل , دلی پیوند داشت

                                                      هر نگاهی یک سبد لبخند داشت